ข้างหลังเอากัน ซึ่งหน้าเลย

มากมายและไม1เคยแพ้ความตรากตรำของชีวิตนานนันสิบฎนั้นทำให้ เขาแข็งแกร่งทั้งจิตใจและร่างกาย เป็นคนที่มีนิสัยใจคอดี ม^ณธรรม และซื่อตรงมาก
แต่เขาจะผิดหรือถูก ท่านลองฟังเรื่องราวของเขาต่อไปและใช้ วิจารณญาณดูเอง
เมื่อคนดังมีมาก ผู้กว้างขวางเต็มเมึองเวลานั้นเขาได้เข้าร่วมมือ กับตำรวจอย่างไม’หวั่นเกรงอิทธิพลผู้ใด โดยปราบเหล่าอธรรมสินชื่อ ไปหลายคน
เเม้การกระทำเยี่ยงนี้เขาจะถูกเหล่าร้ายหาหั่นอย่างหนักแต่เขา ก็ฆ่าคนตายไปมากแล้ว เช่น บางคนถูกฟันคอจน๓อบขาดก็มี แต่เขา ก็ไม่หวั่นยังคงยีนหยัดเข้ารบหน้าที่นี้ด้วยความเต็มใจ
เขาไม่เคยทำคนดี แต่เขาก็ต้องโหดกับคนชั่วอย่างทารุณที่สุด เช่นกันเพราะถือว่าชีวิตต่อชีวิต ถ้าเขาแพ้ก็ตาย จึงต้องเหี้ยมให้เหนือ กว่าอีกฝ่ายหนึ่ง และไม่เคยทำร้ายคนมือเปล่า ไม่ลอบกัดข้างหลังเอากัน ซึ่งหน้าเลย
กระทืบอีกฝ่ายให้จมดิน ทั้งเตะต่อยชกตีทุกวิถีทาง เอาจน กระอักเลือดจนลุกไม่ขึ้นนั่นแหละ อีกฝ่ายจึงจะสยบเงียบหายไปจาก ความชั่วร้ายไปนานไม่กล้าโผล่ขึ้แมากวนเมืองอีกต่อไป
ด้วยครามเกรงในความเก่งกล้าเอาตายของจ่าณรงค์ซึ่งเขาเคย สู้มือเปล่ากับอีกฝ่ายที่มีมีดคมกริบอยู่ในมือและแข็งแกร่งปานกัน จ้วง แทงเขาอย่างไม่ปรานีอย่างมันมือ ทำให้เขาต้องต่อสู้อย่างทรหดที่สุด
เขาโค่นศัตรูจนล้มลง มือข้างที่ถึอมีดที่คอยจ้วงแทงเขาอยู่นั้น
กรรชสยอว สชอวกันถา!
(ะ๐
เจ็บปวดทรมานแสนร้ายกาจนั้น
หลายคนร้คงไห้สงสา7เขา ทุกคนยน?)อยู่อย่างเจ็บชํ้าทิ่ช่วย อะไรเพื่อนไม่ได้เลย
เพื่อนฝูง11)ชุ้มเขๆส่งโรงพยา’มาลในทันที่ ^งเ1เนโรงพยาบาล ประจำประเทศนั้น หมอก็ได้ทำต่อคนไข้อย่างไม่ปรานีปราศรัยตาม แบบฉบับของเขา โดยใข้เหล็กเครื่องมือแพทย์ขูดรูดเอาเศษเนื้อที่เหลือ ติดอยู่ออกให้หมดเพื่อล้างแผลและใส่ยา ทำเอาคนไข้แทบขาดใจตาย ไปทุกครั้ง
นายจ้างของเขาสุดที่จะทนดูต่อไปได้ จึงได้พาตัวเขาออกจาก โรงพยาบาลและได้พาไปรักษาตัวข้างนอก โดยใช้ยาโบราณที่พวกเดียวกัแ ให้มารักษา อาการของเขาจึงค่อยดีขึ้น
ถึงเพียงนี้เเลวยังมิหนำ ใน ๒ สัปดาห์ต่อมา แขนข้างเดียวที่ เหลืออยู่ของเขาซึ่งใข้งานได้ และเขาต้องอาศัยแขนข้างเดียวนี้ช่วยตัว เองเล็กน้อย ได้อยู่นั้น ก็บังเอิญให้ถูกประตูเหล็กกระแทกตีเข้าโดยแรง ได้รับความเจ็บปวดจนใข้งานไม่ได้อีก เขาต้องได้รับทุกข์ทรมานอย่าง สาหัสยิ่ง
เขานอนแก่วอยู่คนเดียว คิดหมดอาลัยตายอยากในชีวิตแต่ก็ ยังนึกปลอบใจตัวอยู่ว่า
“ช่างเถอะ เราหมดสันแขนและมีอแล้ว แต่เราก็ยังมีร่างกาย ตัวตนเหลีออ^ชวิตไม่สัแก็ดีแล้ว ”
แต่อนิจจา เคราะห์กรรมเขายังไม่สิน จู่ๆ ขาทั้งสองข้างของเขา ตั้งแต่ปลายเท้าจนถึงโคนขาเกิดบวมเปงพึ้-เมาอย่างไม่รู้สาเหตุในสัปดาห์

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s