กาซะลองนั่งกัดริมสปากนิ่ง

■จ่าเมฆนี่ช่างโชคร้ายจริงๆ นะคะคุณพี่” คุณพันธุรพีเอ่ยขึ้นเมื่อรับทราบ เรื่องราวทั้งหมด มารดาของนายแพทย์สฤษด์คุณนั่งค้อมไหล่สีหน้าบ่งบอกถึง ความไม่สบายใจ ก่อนจะพูดต่อคล้ายรำพึง “มิน่าตอนที่น้องมาถึงคุ้ม กลิ่นดอก ปีบถึงได้คละคลุ้งไปหมด”
“เหลวไหลน่ารพ กลิ่นดอกปีบมันจะมาเกี่ยวอะไรกัน อย่าพูดให้หลานใจ เสียไปหน่อยเลย” ประมุขของคุ้มรีบขัดเสียงเข้มเมื่อเห็นหน้ากาซะลองซีดเผือด มั่นใจในทันทีว่าหลานสาวต้องเคยได้ยินคำพูดทำนองนี้มาก่อน แต่ผู้เป็น น้องสาวกลับพูดต่อด้วยสีหน้าคล้ายมั่นใจ
“เกี่ยวสิคะ ในเมื่อตอนที่นายคำปันตกลงมาตาย ทุกคนก็ได้กลิ่นดอกปีบ มาตอนนี้ตอนเกิดเรื่องที่คุ้มก็ได้กลิ่นดอกปีบอีก” แม่แรงไฟฟ้า
กาซะลองนั่งกัดริมสปากนิ่ง ใจสันระรัว มันเป็นโป1ค้อย่างโร ทุกครั้งก่อน ที’จะเกิดเรื่องรายๆ กลิ่นดอกปีบจะต้องโชยคละคลุ้งไปทั่วคุ้ม เหมือนเป็น ตัวการแห่งความหายนะและความโชคร้ายทั้งปวง
และที่สำคัญ…มันเกิดขึ้นพร้อมๆ กับการมาเยือนของหล่อน…ดอกปีบ-กาชะลอง
ไปด้วย คุณยายคงไม่กล้าถามในสิงที่จะทำให้หลานสาวหน้าแตกหรอกน่า “เอางั้นเหรอ งั้นไปก็ไป จ่าเมฆ ยายรบกวนขับรถให้ยายหน่อยนะจ๊ะ” แม่แรง ไฟฟ้า รถยนต์
คุณยายจัดแจงเสร็จสรรพ จ่าเมฆรีบตะเบ๊ะรับท่าทางแข็งขัน “ไม่มีป้ญหาครับคุณยาย”
กาชะลองทำหน้าเมื่อยขณะเดินตามร่างสูงใหญ่ที่ประคองคุณปรียางค์ศรี เดินไปขึ้นรถ แหวะ ทำเป็น ‘หนิดหนม’ กับคุณยายยังกะเป็นหลานแท้ๆ ใน อุทร ขืนนายนี่เป็นผู้หญิง หล่อนคงตกกระปีองแน่ๆ บ่นในใจอย่างหมั่นไล้ แต่ทำอะไรไม่ได้ เลยต้องทนนั่งดูผู้กองหน้าเข้มประจบคุณยาย
รถโฟร์วีลคันใหญ่มุ่งหน้าไปยังคุ้มภูคากาซะลอง หญิงสาวหาวหวอดๆ หยิบหมอนอิงสีชมพูที่ติดอยู่ในรถขึ้นมาได้ก็ตั้งท่าจะงีบ…หากจะไม่เห็นตัวอักษร สีชมพูเข้มตัดกับปลอกพร้อมรูปหัวใจดวงจิ๋วเขียนไว้อย่างชัดเจน
‘นอนหลับฝืนดี แล้วคิดถึงกันในฝืนนะคะ…อุ๊,
เหมือนหัวใจจะหล่นวูบเมื่อชื่อ ‘อุ๊’ คล้ายจะติดอยู่ในห้วงความรู้สืก ยัย ดรัมเมเยอร์ประจำโรงเรียนคนสวยที่นายศกรแสนจะหลงใหลเพ้อพรํ่าน่ะหรือ ที่ยังตามมาหลอกหลอนให้นอนหลับฝีนดี แม่แรงตะเข้
เชอะ.’ จมูกเชิดรันย่นเข้าหากันอย่างขัดใจ ยิ่งเมื่อนึกถึงผ้าเช็ดหน้าสีชมพู หม่นซึ่งมีขีมือดำปีของหล่อนติดอยู่เมื่อคราวที่ตั้งใจปักให้ ‘เขา’ เพื่อเป็นของขวัญ ที่สอบเข้าโรงเรียนนายร้อยตำรวจได้ก็ยิ่งชํ้าใจ ชิ; มาหาว่าเป็นผ้าเหม็นเ^ด นาลาย…ทั้งๆ ที่อุตส่าห์นั่งเย็บแทบตาย
เพียงแค่คิดเท่านันใบหน้าก็ร้อนฉ่า มันน่าอายน้อยอยู่เมื่อไหร่เล่า ที่เป็น ฝายเป็ดใจยอมญาติดีด้วย แต่เขากลับเห็นเป็นเรื่องตลก หาว่าหล่อนเป็นลูกเป็ด ขี้เหร่เด็กกะโปโลที่หาเรื่องซนเรื่องรั้นไปวันๆ เท่านั้น ไม่สนใจอะไร แถมเขา ยังหันไปควงยัย ‘ศรานตา’ หรือ ‘อุ’ สาวสวยดาวเด่นประจำโรงเรียนมาเย้ยกัน ต่อหน้า แล้วลูกเป็ดขี้เหร่อย่างหล่อนจะทำอย่างไรได้…นอกจากนั่งหน้าจํอย
ริมฝีปากบางเฉียบเม้มเข้าหากันขณะที่ทอดสายตาจับนิ่งที่หมอนสีชมพูสวย ชงถืออยู่ในมือ มันช่างละเอียดอ่อน สวยงาม ตัวอักษรแต่ละตัวประณีตบรรจง บ่งบอกความตั้งใจของผู้ทำได้เป็นอย่างดี ดูเหมือนสาวสวยที1ชื่อ ‘ศรานตา’ จะมีคุณสมบัติของความเป็นกุลสตรีทุกอย่าง

แม่แรง ไฟฟ้า รถยนต์

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s