ได้ถึงแรงตระหนกเมื่อร่างบอบบางสั่นระริก

มันเป็นห้องนํ้าแบบ ที่ดึงเอาธรรมชาติเข้ามามีส่วนร่วมในชีวิต ได้อย่างกลมกลืน เห็นหมดว่าลมฟ้าอากาศสุริยันจันทราเป็นอย่างไร
อมยิมนิดๆ กับความโรแมนติกของฝ่ายนั้น แต่แล้วกาซะลองต้องหวีดร้อง ออกมาสุดเสียงเมื่อเห็นดวงตาแดงกํ่าเบิ่งจ้องมาจากด้านบน มันจ้องมองอยู่นิ่ง ด้วยนัยน์ตาแข็งทื่อ
หญิงสาวได้แต่ยืนนิ่งเนื้อตัวเย็นเฉียบด้วยความประหวั่นพรั่นพรึง ใจเต้น ระรัวไม่กล้าแม้แต่จะขยับเนื้อตัว รู้สืกเหมือนร่างจะโดนเหวี่ยงออกมาเมื่อมีอ้อม แขนแข็งแรงมาโอบรัดไว้ ศกรสัมผัสได้ถึงแรงตระหนกเมื่อร่างบอบบางสั่นระริก แม่แรงไฟฟ้า
“เกิดอะไรขึ้นปีบ” แทนคำตอบ กาซะลองหลับตาปีพยายามแข็งใจชี้มือ
ชั้IมIปทางหลังคากระจกใส ตาคมเข้มมองตาม พลันมีเสียงหัวเราะหึๆ ตามมา เมื่อเห็นตัวต้นเหตุ
“ตุ๊กแก!”
ร่างอ้วนใหญ่ลายเขียวจุดแดงนอนสงบนิ่งอยู่บนนั้น เท้าเหนียวๆ ของมัน เกาะกระจกแน่น
ศกรหยิบกิ่งไม้แถวนั้นเขย่งเท้าขึ้นเคาะกระจกสองสามที ตัวอ้วนใหญ่ก็ คลานหายไป
ชายหนุ่มโอบร่างโปร่งระหงแน่นเข้า ศีรษะที่ปกคลุมด้วยผมหยิกยาว ซุกอยู่ตรงอ้อมอก กาซะลองยินเสียงหัวใจเต้นตึกตักๆ ก็ไม่รู้ว่าหัวใจเขาหรือ หัวใจหล่อน!
“มันไปรึยัง” หญิงสาวถามเสียงอู้อี้ ยังจำตาแดงกํ่าแข็งๆ ที่มองมายังหล่อน อย่างไม่หวาดหวั่น ก็ไม่รู้ว่าเป็นศัตรูกันตั้งแต่ชาติไหนถึงได้มามองกันอย่างนี้ แม่แรง ไฟฟ้า รถยนต์
“ไปแล้ว” เขาตอบเสียงกลั้วหัวเราะ ก้มลงสูดความหอมของเรือนผมนั้น เบาๆ โยกร่างผอมบางไปมาอย่างปลอบประโลม
“ขวัญเอ๊ยขวัญมา ตุ๊กแกน่ากลัวมันไปแล้วไปลับ ผมเพิ่งรู้นะเนี่ยว่าคุณ กลัวตุ๊กแก”
ยินแค่นั้าเสียงหญิงสาวก็ฉุนกึกขึ้นมาทันที รู้ตัวว่าฝ่ายนั้นกำลังล้อเลียน อย่างขบขัน หญิงสาวผลักร่างสูงใหญ่ออก รู้สืกเหมือนพวงแก้มร้อนผ่าวเมื่อเห็น สายตากรู้มกริ่มนั้น กาซะลองกระแทกเสียงชี้หน้าว่าคนต้นเหตุเหยงๆ
ห้องเปลี่ยนเสือผ้า พอออกมาที่ลานหน้าบ้านก็เห็นร่างสูงใหญ่จัดสำรับไว้เรียบร้อย “มาทานข้าวกันคุณ กำลังร้อนๆ” มือแข็งแรงเลื่อนแกงฮังเลมาไว้ตรงหน้า หญิงสาวกวาดสายตาดูบนโต๊ะอาหาร นํ้าพริกหนุ่ม ผักสดวางเคียงข้างมากับแคบ หมู ถัดไปเป็นนี้าพริกอ่องสีส้มมันย่องดูน่ากินกับไล้อั่วชิ้นอวบอ้วน ทุกอย่าง
ล้วนแล้วแต่เป็นของโปรดของหล่อน ศกรรูIค้อย่างไร
“เป็นไง ทานได้มั้ยคุณ ถ้ายังไม่อยากทานผมมีข้าวต้มปลาจัดไว้ให้นะ” บอกพร้อมทำท่าเลื่อนถ้วยข้าวต้มมาให้ แต่หญิงสาวส่ายหัวดิก
“อยู่โรงพยาบาลทานแต่ข้าวต้มทุกวัน ทานพวกนี้ดีกว่าค่ะ”
“งั้นตักข้าวนะ” ร่างสูงใหญ่กุลีกุจอตักข้าวใส่จานให้พร้อมทั้งแกงฮังเล ช้อนโต กาซะลองก้มหน้าก้มตากินเงียบๆ แต่พอคำแรกที่ลิ้นสัมผัส ประสาทรับรู้ ของหล่อนก็บ่งบอกทันที
“กับข้าวพวกนี้คุณทำเองหรือคะ”
“ฮะ” แม่แรงตะเข้
อีกครั้งที่กาซะลองเห็นคนหน้าเข้มตอบอุบอิบก่อนยักคิ้วแผล็บทำหน้า ทะเล้น
“ไม่อร่อยเหรอฮะ ว้า! น่าเสียดาย สงสัยเสน่ห์มันจะเหลือแค่ปลายจวัก ซะแล้ว งั้นเปลี่ยนเป็นพวกซุปกับขนมป้งแทนดีมั้ยฮะ ในครัวยังพอมีเหลือติด ไว้บ้าง”
“ไม่ค่ะ” กาซะลองปฏิเสธ ตาคมสวยจ้องมองเขาไม่กะพริบ ศกรรู้สีกเหมือน ฝ่ามือจะชื้นไปด้วยเหงื่อเมื่อหญิงสาวพูดต่อไปว่า
“กับข้าวพวกนี้อร่อยมาก รสมือคุณเหมือนของคุณยายไม่มีผิด”

แม่แรง ไฟฟ้า รถยนต์

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s